Harp Okulu Topoğrafya Öğretmenleri
Harpokulu Basımevi, 1949
Abdurrahman Şeref
Karabet Matbaası, 1307
Mahmud bey matbaası, 1340
Safiyyüddin Abdülmünin el-Bağdadi
Daru İhyai'l-Kütübi'l-Arabiyyeti
Abdurrahman Şeref
Mahmud bey Matbaası, 1301
İnam el-Cündi
Daru'r-Raidi'l-Arabiyyi
Adülkadir Sadi
milli matbaa, 1926
Müderris faik sabri
Kanaat kütüpha, 1928
Abdurrahman Şeref
Karabet Matbaası, 1894
william dreghorn
david & charles, 1979
Şark Kitaphanesi, 1925
Ebulmuhsin Kemal
ARTİN ASODORYAN Matbaası, 1330
Selim Sabit
İstanbul Latürki Matbaası, 1297
FAİK SABRİ
kütüphanei islam ve askeri, 1336
Behram Münir
tefeyyüz matbaası, 1328
BALTACIOĞLU, ISMAYIL HAKKI
Matbaa-i Amire, 1914
MEHMED EŞREF
Mekteb-i Harbiye Matbaası, 1913
![Yeni Cep Atlası 1916 Yılı | Haritaları ve Grafikleri Eksiksiz (33 Renkli Harita ve Grafiği İle Eksiksiz) [DURAN], FAİK SABRİ](https://static.nadirkitap.com/fotograf/2684943/47/Kitap_2026052319381026849432.jpg)
[DURAN], FAİK SABRİ
Kanaat Matbaası, 1916
ABDURHMAN ŞEREF MEKTEB-İ SULTANİ MÜDÜRÜ
KARABET MATBAASI, 1905
Coğrafya
Osmanlılarda coğrafya çalışmaları, 19. yüzyıla kadar genelde iki ekol çerçevesinde yürütülmüştür; Medrese kökenlilerin yürüttüğü Doğu tarzı coğrafya ekolü ve denizcilerin ve medrese çevresinden olmayan kişilerin yaptığı Batı Avrupadaki çalışmaları örnek alan çalışmalar. Mühendislik fakültelerinin kurulması ve Batıyla ilişkilerin artması, bununla birlikte medrese eğitiminin önemini yitirmesi, Avrupa tarzı modern çalışmaların sayısının artmasıyla sonuçlanmıştır. Bilinen en eski Osmanlıca, telif coğrafya kitapları, Taşköprülüzâdenin yazdığı Miftah ul-Saâde ve Erzurumlu İbrahim Hakkının kaleme aldığı Tertîb ul-Ulûmdur. Osmanlıda Batı tarzı coğrafya çalışmalarının öncüsü ise Piri Reistir.